Misschien een vreemde gedachte, maar het helpt enorm om hormonen op deze manier te bekijken.
Testosteron is de doener. “Kom, we gaan het gewoon regelen.”
Oestrogeen is de verbinder. “Hoe gaat het met iedereen? Laten we dit samen oplossen.”
Progesteron brengt rust. “Even pas op de plaats. Eerst overzicht en stabiliteit.”
Cortisol is de alarmmanager. “Er is een probleem. Alle aandacht hierheen!”
Dopamine ziet kansen. “Dit wordt een mooie uitdaging.”
Serotonine bewaakt de balans. “Het is goed zo.”
Het mooie is: op een gezonde dag werken ze als een goed team.
Maar tijdens de perimenopauze en overgang verandert die samenwerking. Oestrogeen en progesteron worden minder voorspelbaar, cortisol krijgt vaker de overhand en de balans tussen rust, focus en energie verschuift.
Dat merk je niet alleen thuis, maar ook op je werk.
Je bent misschien nog net zo betrokken als altijd, maar hebt meer moeite met concentreren. Je reageert sneller geïrriteerd. Beslissingen kosten meer energie. Je slaapt slechter en vraagt je af waarom je ineens zo anders functioneert.
Veel vrouwen denken dan dat ze minder goed presteren.
Vaak is dat niet zo.
Vaak zijn het simpelweg hormonen die een ander gesprek voeren dan voorheen.
Juist daarom vind ik het belangrijk om vrouwen én werkgevers uit te leggen wat er in deze levensfase gebeurt. Niet om alles op hormonen af te schuiven, maar om begrip te creëren. Want als je begrijpt waarom je lichaam anders reageert, kun je ook veel gerichter werken aan herstel met voeding, leefstijl, stressreductie en als het waar nodig HRT.
Hormonen zijn geen excuus. Maar ze zijn wél een verklaring. En die kennis maakt het verschil tussen blijven worstelen en weer regie ervaren.
Welke ‘collega’ voert bij jou vandaag de boventoon?
